ter herinnering aan Mijn jongste zoon | Mijn jongste zoon | Gedichten | Gedichten en verhaaltjes 1 | Gedichten en verhaaltjes 2 | Gedichten en verhaaltjes 3 | Gedichten en verhaaltjes 4 | Gedichten en verhaaltjes 5 | Gastenboek | 6 Herinneringskaartjes en bewerkte foto's | Awards | Links

Ik zou willen

Ik zou willen,dat mijn kind niet gestorven was.
Ik zou willen,dat ik mijn kind terug had.
Ik zou willen,dat je niet zo bang zou zijn
om de naam van mijn kind uit te spreken.
Mijn kind leefde en was belangrijk voor me
Het is belangrijk voor me om te horen
dat mijn kind voor jou ook belangrijk was.
Als ik huil of emotioneel word als je over mijn kind spreekt,
dan zou ik willen dat je weet dat het niet is omdat jij
me hebt pijngedaan.
De dood van mijn kind is de oorzaak van mijn tranen
Jij hebt over mijn kind gesproken en daardoor heb je mij de kans
gegeven mijn verdriet te delen.
Dank je wel!
Ik zou willen, dat je mijn kind niet opnieuw laat sterven,
door zijn foto's uit je huis te verwijderen.
Het is niet besmettelijk om ouders van een overleden kind te zijn,
dus zou ik willen dat je me niet uit de weg gaat,
ik heb je nu meer dan ooit nodig.
Ik heb best wel eens afleiding nodig en wil graag horen hoe het met jou is
maar ik wil ook graag dat jij weet hoe het met mij is.
Het zou kunnen, dat ik bedroefd ben en misschien ga huilen,
maar ik zou willen, dat je me over mijn kind laat praten.
Het is elke dag mijn favoriete onderwerp.
Ik weet, dat je veel aan me denkt;
ik weet dat de dood van mijn kind je verdriet doet.
Ik zou willen dat je me die dingen zou laten weten door op te bellen,
een kaartje of een brief te sturen, een arm om mijn schouder te slaan.
Ik zou willen,dat je niet verwacht dat mijn verdriet na 6 maanden
of 1 jaar over is.
Deze eerste maanden, dit eerste jaar is traumatisch voor me,
maar ik zou willen dat je kon begrijpen
dat mijn verdriet nooit over zal gaan.
Ik zal verdriet hebben over de dood van mijn kind
tot de dag dat ik zelf zal sterven.
Ik werk erg hard om te herstellen, maar ik zou willen dat je begrijpt
dat ik nooit helemaal zal herstellen.
Ik zal mijn kind altijd missen en ik zal altijd rouwen om mijn kind want
mijn kind is dood.
Ik zou willen, dat je niet van me verwacht 'er niet aan te denken'
of om 'gelukkig' te zijn.
Het zal nog heel lang duren voor zoiets kan,dus houd jezelf niet voor de gek.
Ik hoef niet beklaagd te worden, maar ik zou willen,
dat je me de kans geeft om verdrietig te zijn.
Ik moet door het verdriet heen.
Ik zou willen dat je begrijpt dat mijn leven overhoop gehaald is.
Ik weet dat het vervelend voor je is om bij me te zijn als ik me beroerd voel.
Wees alsjeblieft geduldig met me, net zoals ik geduld heb met jou.
Als ik zeg 'Het gaat goed', dan zou ik willen dat je begrijpt,
dat ik me niet goed voel en dat ik elke dag moet vechten
om op de been te blijven.
Ik zou willen, dat je weet dat alle reacties van verdriet die ik heb,
erg normaal zijn.
Depressie, kwaadheid, hopeloosheid en overstelpend verdriet,
je kunt het allemaal verwachten.
Dus vergeef me alsjeblieft als ik rustig en teruggetrokken ben
of prikkelbaar en humeurig.
Je advies om "van dag tot dag" te leven is een uitstekend advies.
Alleen op het ogenblik is een dag me zelfs te veel.
Ik zou willen, dat je kon begrijpen, dat het al heel wat is,
als ik 'van uur tot uur' probeer te leven.
Vergeef het me als ik onbeleefd ben, het is absoluut niet mijn bedoeling.
Soms wordt alles me teveel en moet ik even alleen zijn.
Als ik wegloop zou ik willen dat je me helpt een rustig plekje te vinden,
zodat ik even alleen kan zijn.
Ik zou willen,dat je begrijpt dat verdriet mensen verandert.
Toen mijn kind stierf, stierf een groot deel van mij met mijn kind.
Ik ben niet meer dezelfde persoon die ik was toen mijn kind stierf
en ik zal ook nooit meer dezelfde persoon worden.
Ik zou heel graag willen, dat je me zou kunnen begrijpen.
Dat je je zou kunnen indenken hoe het voelt:
mijn verlies en mijn verdriet,mijn stilte en mijn tranen,mijn leegte en mijn pijn.
Maar ik hoop dagelijks,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
dat je het nooit zal begrijpen.

Marinus vd Berg

Savannah op bezoek bij haar nichtje

                      ------------------------------             

Vergeten groep

Wie zegt dat grootouders hun kleinkinderen niet missen?
"het is toch niet jouw kind", wordt er dan gezegd
"je moet je richten op de kleinkinderen die je nog hebt!"
waarom begrijpen ze niet dat ook overleden kleinkinderen
niet zijn te vervangen
en je altijd naar ze blijft verlangen

Weten ze wel hoeveel pijn het ook grootouders doet
of ze nu een uur oud zijn of anderhalf jaar
je houdt van beide, maar sommige mensen vinden dat raar
"ja, de ouders hebben verdriet", zeggen ze dan
begrijpen ze dan niet, dat ook oma dat verdriet hebben kan?

Wie zijn zij die zeggen "mens ga toch door met leven,
je hebt toch nog meer kleinkinderen liefde te geven?"
dat weet ik ook en dat is ook fijn
maar wat blijft is die verdomde pijn!
die ik voel als ik aan Jelle* en Savannah* denk

Daar komt het verdriet bij van hun ouders
dat drukt toch ook op grootouders schouders
tenslotte wil je je kinderen helpen,
maar hun verdriet is niet te stelpen
ik zelf noem het altijd dubbel verdriet
waarom begrijpen mensen dat niet???

Sterretjes, heel veel kusjes in de wind van Oma Beppie.

Oma Beppie, 29-10-2003

                                              
                
     Jelle                        ik mis jullie                      Sam

                       

 Die rotmaand november                

 He lieverds, ik wil jullie wat vragen,
Het verdriet is zo moeilijk voor mij om te dragen,
Die rotmaand november komt er weer aan
Die rotmaand, dat jullie zijn weg gegaan.
Ik probeer door te gaan en doe zo mijn best,
Maar om je zoon en kleinkinderen te missen, dat is de pest,
een moeder kan niet zonder haar (klein)kind
dat ze zo heel erg bemind
Dus lieverds, ik zou jullie willen vragen
Probeer van boven af een beetje te helpen om het grote verdriet te verdragen.
bedankt vast jullie krijgen een dikke zoen,
geven jullie er eentje aan oma en jelle...................

Want ik kan het zelf nog niet doen

Knuffels van moeders/oma Beppie

                   

                                        ------------------------

                  3 jaren tranen

                                156 weken
                                     1096 dagen
                                  26.280 uren
                            1.576.800 minuten.
                             100 miljoen tranen
 
              

           

Verdrietig,

                  verbijsterd,

                                    verslagen,

                                                    verloren.

 

                                            IJsselstein zondag 13 juni 2004

                                      OOIT

                                                  Het
                                              leven is
                                         vol van Nooit
                              maar misschien later samen
                                                  Ooit

   

   Jochie, knuffels en Savannah en Jelle kusjes in de wind
    Moeders en Oma Beppie
                       

-----------------------------------------------------------------------------------------------     

 

Verliet

Zoals je ons verliet
geheel in stilte.
Tranen van verdriet
woede, onmacht, kilte.

Hier mis ik je lach,
je opvattingen over mij.
Voor elke mooie dag
  teveel voorbij.

Je kijkt naar mij
vanaf boven.
Het is voorbij,
maar ik wil niet geloven.

Voor mij ben je nooit gegaan,
je woont nog in mijn hart.
Eeuwig zal je bij me staan,
al leven we apart.

Zo geef ik je
mijn laatste lach.
Maar mis ik je
nog elke dag...

Gedicht van Hermina Kho

 

 

Hans juni 2003

                               ---------------------

 

 Waarom?????????? 

Lieve Hans* en Savannah*

Wanneer gaat die pijn van jullie gemis nu eens over?
Waarom wordt het elke dag een stukkie meer?
Waarom kom ik jullie gemis nooit meer te boven?
Waarom voelt mijn hart zo zwaar, lijkt wel een grote zweer.
Lieve schatten, waarom moesten jullie heen gaan?
Waarom kunnen jullie hier niet zijn, bij mij?
Waarom heb ik zoveel verdriet, waarom kan ik jullie helemaal niet missen?
Waarom droom ik vaak dat ik mij vergis?
Waarom als ik wakker word, voel ik me niet blij?
Daarom, dan weet ik dat het maar een droom is,
een mooe droom, maar als ik wakker word is al het mooie weer voorbij.

Heel veel knuffels van moeders en Sammies en Jelles Oma Beppie.
 
.                    
                    -----------------------------
 
            
 
 
             Geknakt

                     
                      In dat ene moment
                      is het leven geknakt
                      en niets zal ooit nog hetzelfde zijn
                      De zon zal schijnen
                      maar je ziet het niet
                      Je weet dat het waait
                      maar je voelt het niet
                      Alles is koud en bevroren
                      In dat ene moment 
                      is het leven geknakt
                      Het zal nooit meer hetzelfde zijn

                      Gekregen van John Schot

                        

                   


                                  

"Zeg niet dat God dit wilde,
levensgevers doden niet"
Nee, maar wie wilde dit dan?
Op die vraag zullen we nooit antwoord krijgen.
Moeders 

 

                                

        

Geen afscheid

Lieve Hans

Ik heb geen afscheid van je kunnen nemen.
Ik kon alleen maar met je praten toen jij daar lag.
Ik hoop dat jij mij toen hebt gehoord.
Jij bent in stilte vertrokken en bent vergeten afscheid van mij te nemen.
Waarom jochie?
Je vond je het leven te zwaar denk ik.
Ik zal pas antwoord van je krijgen als het mijn tijd is om te gaan.
Zal jij me dan nog kennen als ik in de hemel kom?
Zal jij mijn hand vasthouden en mij vertellen wat jou tot deze daad heeft gedreven?
Jij hebt een speciaal plekje in mijn hart.
Ik hou van jou jochie en dat zal altijd zo blijven.
Jij bent niet echt weg moet je weten.
Jouw schaduw zie ik 's nachts.
Jouw gezicht zal nooit vervagen.
Ik mis je!!!!!!!

     
                                          ----------------------
                         

 

De steen

De steen is sterk, maar het ijzer breekt hem.
Het ijzer is sterk maar het vuur smelt het.
Het vuur is sterk maar het water blust het.
Het water is sterk maar de zon verdampt het.
De zon is sterk maar de wolk verduisterd haar.
De wolk is sterk maar de wind drijft hem voort.
De wind is sterk maar de mens weerstaat hem.
De mens is sterk maar de dood slaat hem neer.
De dood is sterk maar sterker dan de dood is de LIEFDE.
De LIEFDE vergaat nimmer meer.
 
 
                              

          Verdrietig, verbijsterd, verslagen en verloren

 

 

Laatste wijziging op: 02-12-2017 13:07